ito ang simula

isa lamang akong ordinaryong taong maraming pangarap sa buhay. layunin nitong (second blogger) blog ko na siyempre, iblog ang lahat ng mga nais ko, partikular na sa pangangarap, paglaban at pagbangon mula sa pagkadapa.
minor pa lang ako, pero masasabi kong minsan na 'kong nadapa at nag-akalang hindi na makatatayo pa, ngunit dahil sa kagustuhan kong marating (at maabot) ang mga pangarap ko, nagsikap ako, lumaban sa halip na sumuko dala ng kahinaan ng loob, at nanalig sa Diyos. at ngayon, masasabi kong nagtagumpay ako sa labang ito. kung anuman ang ipinaglaban kong iyon, malalaman niyo sa susunod. :)
sa blog kong ito, ibabahagi ko ang mga karanasan ko at ng ibang tao kung sa'n ang pagsuko ay hindi kailanman option tuwing may kinahaharap o kinasasangkutan tayong problema.
sa ngayon, hanggang dito na lang muna. :)
salamat.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Joan, don't quit, ok?

I can't believe it's happening to me. I created this blog in order to share to others that being a quitter won't do any good. Yeah, it's true. :D Pero now? Hah!! I'm so having a haaaard time at school and I feel like giving up already. ------------------------------ Mahirap ang buhay kolehiyo lalo pa't kung Bio ka! : Merong isang bagay akong labis na iniingatan. Kung ano man ito, 'wag niyo nang alamin pa dahil tiyak sasabihin niyong ako'y mayabang. Clue: Becarios. Kung Tomasino ka, alam mo na kung ano ito. Pero kung hindi, basta 'yun na 'yun. :P ------------------------------ Pangarap kong magtapos sa kolehiyo ng may parangal. Kahit cum laude lang, ok na. Akala ko magiging madali ang takbo ng lahat lalo pa't buong high school life ko, Biology ang favorite subject ko at dito talaga ako mahusay. Dahil dito kaya ko piniling kuhanin ang kursong ito sa kolehiyo. At ngayon nga'y kolehiyala na 'ko. Haiii... nakapapagod. Lahat mahirap. Mahira...
Read more

back in 2nd year high school

Tandang-tanda ko pa yung unang araw ko sa Kostka School, QC. Kasama ko sila ate at Jonase na kapwa mga old students na. Graduating na si ate, at grade two naman ang brother ko. 2nd yr din pumasok si ate sa Kostka, samantalang si Jonase naman, doon naggrade one. Sa pagtapak ko sa Kostka, ibang klaseng atmosphere ang naramdaman ko, kabado ako, friendless... Inasahan ko na gaya ni ate, 2nd yr. A (II-A) ako mapupunta under ni Mrs. Romela Sanga na sa mga kwento ni ate ay napakabuting teacher. Pero hindi. Nakita ko ang pangalan ko sa II-B at naka-indicate rin na sina Mr. Raymund Hernandez at Mr. Richie Hagos (kung sa'n wala 'kong idea kung sino ba sila) ang mga class advisers ko. And so hinatid na 'ko ni ate sa line ko at nagsimula na ang assembly. Para 'kong isang batang nangingilala pa lamang ng mga tao, namamangha sa kanyang mga nakikita (ibang mga mukha, magkakaibang tao...) at hindi makapaniwalang estudyante na nga ako ng Kostka... Naaalala ko pa noon nung 1st year hig...
Read more